1 VI
Dziecięctwo rodzi się z łaski i modlitwy, rośnie z ofiary i objawia się radością.
2 VI
Jeśli życie ludzkie nie jest ofiarą dla Boga, to nie ma ono żadnej wartości.
3 VI
Staraj się być „radosną”, bo radość zdrowie niesie.
4 VI NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA
Rzucaj pod stopy Boga kwiaty pokory i ofiary, i odświeżaj je świeżością łaski codziennej. Życie karmelitanki to procesja eucharystyczna na ciasnej drodze do Królestwa.
5 VI
Jakikolwiek kult albo nabożeństwo, jeśli nie kieruje się do ołtarza Boga, czyli do Eucharystii – będzie bezpłodny i skutku nie przyniesie, gdyż nie może zapalić ognia w duszy.
6 VI
Kult eucharystyczny ma być centrum waszego obcowania z Bogiem i celem wszystkich waszych aktów pobożności.
7 VI
Doskonalcie się w miłości, aż do pełności wieku, chylącego się nie latami, lecz zasługami i dziełami zbawczymi miłości bliźniego.
8 VI
Gdy wichura nad nami się kołysze, starajmy się odnowić to, co nas zachowa – modlitwę z pokutą, miłość z ofiarą i całkowite oddanie się Bogu.
9 VI
Nie uważajmy na słowa, które się zmieniają, ale na to „Słowo, które ciałem się stało” – które jest mocą, życiem, mądrością i objęciem wszystkiego co boskie i ludzkie. To „Słowo” – adorujmy, by Mu dobrze było między nami.
10 VI
Ufam, że Pan Jezus będzie budował, ja będę się starał być w Jego ręku powolnym instrumentem.
11 VI
Miłość Boskiego Serca jest uprzedzająca – pierwej, gdyśmy byli grzesznikami, Chrystus za nas umarł.
12 VI NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA
Oddawanie czci Boskiemu Sercu wynika z tego, że w nim uwielbiamy niewypowiedzianą miłości Chrystusa, zarówno Boską jak i ludzką, której szczytem jest ofiara krzyżowa, a ukoronowaniem Eucharystia.
13 VI NIEPOKALANEGO SERCA NMP
Wpatrzona w Dzieciątko Jezus, przytulona do Serca Matki Najświętszej, będziesz tym, kim pragniesz – Świętą!
14 VI
Wiara niech będzie ci drogą, ufność siłą i pokarmem, miłość motorem, pobudką i formą każdego aktu.
15 VI
Cnota nie lubi „cukierków”, ona z krzyża i cierpienia się rodzi, i mocą krzyża zwycięża, zamieniając się w miłość ponad wszystko.
16 VI
Gdzie miłość, tam się nie cierpi, a jeśli się cierpi, w cierpieniu rosną stopnie miłości.
17 VI
Życzę ci radości w obcowaniu z Bogiem, która jest owocem Ducha Świętego – bogactwem życia wewnętrznego.
18 VI
Cierpienie zawsze ma moc uświęcającego lekarstwa, byle je przyjąć z ochotą.
19 VI
Nie zatrzymuj myśli na sobie, ale je przepełniaj myślą i dobrocią Boga, by On był siłą wykonania i radością doskonalenia.
20 VI
Bądź wierną w małych rzeczach, a Pan Jezus ubogaci cię wielkimi cnotami.
21 VI
Staraj się myśleć o Bogu, a troskę o siebie zostaw Panu Jezusowi.
22 VI
Podtrzymuj ducha skupienia w weselu i radości dziecka.
23 VI
Poświęcaj i uświęcaj to, co ci najtrudniej przychodzi – sąd swój, rozum i wolę.
24 VI
Niech każda uczyni Panu Jezusowi miłą w swym sercu Betanię, w której bogomyślność i dobre czyny uprzyjemniałyby Panu pobyt.
25 VI
Nie cieszą mnie słowa, bo je wiatr roznosi – czynów pragnę i o nie się modlę – one dają świadectwo dziecięctwa.
26 VI
Życzę ci tego duchowego piękna, które Bogu się podoba, a kryje się przed okiem ludzkim swoją prostotą i skromnością.
27 VI
Często rozumujesz kategoriami naturalnego rozumu – życzę ci więc, by te kategorie zrobiły miejsce pokornej wierze, dziecięcej ufności i ofiarnej miłości.
28 VI
Wszystko czyń w prostocie i w szczerości, pokornie i ufnie – jak dziecko.
29 VI
Nie kręć się koło siebie i nie rozdrabniaj grosza, kiedy możesz dać dukata.
30 VI
Pan Jezus chce byś była wielkoduszna, więc zobacz, że częściej ci potrzeba „wielkiej duszy” w maleńkich rzeczach niż w wielkich.