Przeskocz do treści

Odpust Matki Bożej Szkaplerznej w Gołkowicach

16 lipca 2026 – zgodnie z wieloletnią tradycją, w uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel, głównej Patronki Zgromadzenia, w ogrodzie przy naszym domu w Gołkowicach, k. Starego Sącza, została odprawiona Msza św. o godz. 16. Eucharystii koncelebrowanej przez sześciu kapłanów, pochodzących z tutejszej parafii, przewodniczył i homilię wygłosił tegoroczny neoprezbiter, ks. Jan Gontarczyk. W naszym odpuście uczestniczyło bardzo wielu parafian, czcicieli Matki Bożej Szkaplerznej. W altanie Siostry przygotowały ołtarz i piękną dekorację, stoisko z książkami oraz losy-niespodzianki, które – zwłaszcza wśród dzieci z prowadzonego przez siostry przedszkola – cieszyły się niemałą popularnością. W liturgii uczestniczyli czynnie przedstawiciele Świeckiego Zakonu OCD z Nowego Sącza, którzy przybyli ze swoim sztandarem. Uczestnicy odpustu chętnie zabierali do domu foldery z biografią o. Anzelma, a księża otrzymali w darze 11 tomik jego pism, rekolekcji dla kapłanów. Przed Mszą św. wierni słuchali krótkiego wystąpienia s. Postulator na temat osoby Sługi Bożego o. Anzelma Gądka, Założyciela Zgromadzenia, z którego inicjatywy został założony w Gołkowicach dom zakonny karmelitanek Dzieciątka Jezus w 1952 r.

W latach 1952-1966 Sługa Boży przybywał do Gołkowic na swój wypoczynek, o czym informuje pamiątkowa tablica wewnątrz domu, ufundowana z okazji 50-lecia domu zakonnego. Tu o. Założyciel prowadził z siostrami duchowe rozmowy i konferencje, a dla wiernych w 1955 r. głosił triduum o Matce Bożej Szkaplerznej i przyjmował chętnych do bractwa szkaplerznego. Z Gołkowic wyruszał do innych domów Zgromadzenia na Sądecczyźnie, do Siennej, Wielogłów, Chomranic, Barcic, by odwiedzić siostry. W okresie posoborowym odwiedzali Sługę Bożego w Gołkowicach niektórzy polscy biskupi, bp Jerzy Ablewicz z Tarnowa i bp Władysław Miziołek z Warszawy, którzy rozmawiali z nim o przemianach w Kościele i chcieli usłyszeć na ten temat jego zdanie, gdyż był człowiekiem o wielkim doświadczeniu duchowym.

W kaplicy sióstr, pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Gołkowicach, od kilku lat, z okazji jubileuszu 100-lecia zgromadzenia, zostały ufundowane witraże, z których jeden ukazuje postać sł. B. o. Anzelma Gądka OCD, Założyciela Zgromadzenia, czciciela Dzieciątka Jezus. Z okazji przypadającej w 2026 r. roku jubileuszu 750-lecia wioski Gołkowice, ukazała się cenna publikacja Sławomira Wróblewskiego, w której nie brakuje także informacji o Słudze Bożym oraz o siostrach karmelitankach Dzieciątka Jezus, które od prawie 75 lat pracują w parafii i od 35 lat prowadzą katolickie przedszkole (zob. Wędrówka przez wieki. Gołkowice Dolne i Górne. Dzieje wsi od 1276-2026, Nowy Sącz 2026, s. 59-61, 77).

Pielgrzymka do domu w Marszowicach

Oprócz kilku sesji formacyjnych w Domu Pamięci Sł. B. o. Anzelma w Marszowicach w 2026 r. grup sióstr Zgromadzenia, które pod kierunkiem s. Wicepostulator Imeldy Kwiatkowskiej zgłębiały duchowość Sługi Bożego i zgromadzenia, podczas miesięcy wakacyjnych miały tam miejsce jeszcze inne akcenty, wskazujące na zapotrzebowanie na poznanie osoby Sługi Bożego także środowisk ludzi świeckich, grup i osób indywidualnych.

30 lipca 2026 – do Domu Pamięci Sługi Bożego o. Anzelma Gądka w Marszowicach przybyła autokarowa pielgrzymka, ponad 30-osobowa grupa seniorów ze Stanisławic, woj. Małopolskie. Gości powitała s. Postulator, przekazując informacje biograficzne, oprowadziła ich po izbie regionalnej rodziny Gądków oraz galerii pamiątek po Słudze Bożym. We wpisie do księgi pamiątkowej pielgrzymi pozostawili słowa:

„Wizyta w tym wyjątkowym miejscu była dla nas czasem zadumy i duchowego umocnienia. Poznając życie i dzieła Sługi Bożego, jeszcze mocniej uświadamiamy sobie, jak wielką wartością jest wiara, pokora, miłość i wierna służba Bogu oraz ludziom. Serdecznie dziękujemy siostrze K. za ciepłe przyjęcie, gościnność i piękne świadectwo pielęgnowania pamięci o Ojcu Anzelmie. Niech jego przykład prowadzi każdego dnia ku dobru, a Pan Bóg obdarza wszystkich opiekujących się tym miejscem obfitością swoich łask”.

Podobnych wpisów w księdze pamiątkowej Domu Pamięci w Marszowicach, jest wiele.

Pielgrzymka z Rzeszowa i Przemyśla do o. Anzelma w Łodzi

8 sierpnia 2026 – do grobu Sługi Bożego w Łodzi przybyła autokarowa pielgrzymka pod przewodnictwem p. Marty Bednarskiej z Bractwa Dzieciątka Jezus w Rzeszowie oraz pielgrzymi z Przemyśla i Łańcuta, w łącznej liczbie 57 osób. 

Pierwszym miejscem, które chcieli nawiedzić w Łodzi, był kościół karmelitów bosych, pw. Opieki św. Józefa i Matki Bożej Miłosierdzia oraz grób Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD, znajdujący się w przedsionku świątyni. Pielgrzymów powitała s. postulator, przedstawiając krótko historię kościoła oraz informacje o Słudze Bożym, który w klasztorze łódzkim spędził ostatnie 9 lat życia i gdzie świątobliwie zmarł 15 X 1969 r.

Przy grobie Sługi Bożego odmówiliśmy modlitwę o łaski za jego przyczyną oraz o jego beatyfikację, po czym wykonaliśmy dokumentalne fotografie całej grupy pielgrzymów. Drugim etapem był dom prowincjalny zgromadzenia karmelitanek Dzieciątka Jezus przy ul. Złocieniowej 38, gdzie rozpoczęliśmy spotkanie od skromnego poczęstunku. Następnie s. postulator, przy pomocy prezentacji multimedialnej, przedstawiła biografię Sługi Bożego, jako czciciela Dzieciatka Jezus i założyciela zgromadzenia. Pielgrzymi mieli możliwość nabycia publikacji, zwłaszcza pism o. Anzelma. Następnie s. Imelda oprowadziła grupę pielgrzymów po Muzeum Sługi Bożego, które znajduje się w domu prowincjalnym, gdzie zaprezentowała film dokumentalny i ekspozycje pamiątek.

Radosne spotkanie z pielgrzymami zakończyliśmy modlitwą dziękczynną do Dzieciątka Jezus w kaplicy zakonnej oraz wspólną pamiątkową fotografią.

s. Konrada Dubel cscij

16 czerwca 2026 r. odbyło się kolejne spotkanie formacyjne dla czwartej już grupy sióstr karmelitanek Dzieciątka Jezus z trzech polskich prowincji Zgromadzenia w Domu Pamięci Sługi Bożego o. Anzelma w Marszowicach. Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. w kościele parafialnym w Niegowici, sprawowaną przez ks. Proboszcza Janusza Łomzika – o łaski potrzebne siostrom pielgrzymujących do miejsca urodzin Ojca Założyciela oraz o dar nowych powołań do Zgromadzenia.

Siostry, w liczbie 35 uczestniczek, kontynuowały temat podejmowany już przez poprzednie grupy. Cieszyłyśmy się także obecnością świadków życia Sługi Bożego, tj. trzech sióstr: s. Sylwii Tymińskiej, s. Teresy Turlej i s. Noemi Tomczyk, które podzieliły się swoimi wspomnieniami z osobistych spotkań z Ojcem Założycielem.

Po zakończeniu wspólnej pracy w grupach i podsumowaniu jej, obejrzałyśmy dokumentalne nagranie audiowizualne – „Wspomnienia Ojca Założyciela”, który z okazji obchodów w Sosnowcu 65. rocznicy jego profesji zakonnej, 17 sierpnia 1967 r., mówił o swoim powołaniu do Karmelu. Nasze spotkanie przebiegało w radosnej, siostrzanej atmosferze, której towarzyszyła piękna, słoneczna pogoda, umożliwiając nam rozmowy i rekreację w ogródku kwiatowym przy Domu Pamięci.

Niech będzie chwała Dzieciątku Jezus – za obfitość Jego łask i dar siostrzanej komunii, której mogłyśmy znów doświadczyć.

 

relacja: s. Imelda Kwiatkowska CSCIJ

1 VII
Chwałą Karmelu jest Maryja, a znakiem, przez który ta chwała się rozszerza i w sercach znaczy – jest szkaplerz.
2 VII
Charakterystyczną cechą Karmelu jest miłość ku Maryi, wiara w Jej opiekę oraz dziecięca ufność w macierzyńskie obietnice Królowej szkaplerza świętego.
3 VII
O Maryjo, jak niegdyś na Górze Karmel spuściłaś deszcz obfity na wyschłą ziemię, tak i nam „wyschłym duchowo” - uproś deszcz łaski i wodę Ducha Świętego.
4 VII
Największym cudem, jaki sprawia szkaplerz jest to, że łącząc nas miłością z Matką Najświętszą i przez Nią zabezpiecza nam zbawienie.
5 VII
W Sercu Niepokalanej Matki Boga zrodził się Karmel, z mocy modlitwy i gorzkiego umartwienia i przez Jej przyczynę, wyprasza u Chrystusa zmiłowanie nad światem w postaci łask, które jak deszcz życiodajny przywołują do życia wyschłe od grzechów dusze.
6 VII
Maryja odziewa swe dzieci suknią zbawienia – szkaplerzem. Odziewając się szkaplerzem wyznajemy, że chcemy naśladować życie Dziewicy.
7 VII   Początek nowenny ku czci NMP z Góry Karmel
Zapewnieniem zbawienia jest miłość do Matki Boga i naśladowanie Jej cnót, a znakiem tejże miłości i z nią złączonych dobrodziejstw matczynych jest szkaplerz.
8 VII
Szkaplerz jest znakiem synostwa, znakiem, że jesteśmy dziećmi Bożymi i uczestniczymy w życiu Bożym, i że możemy wołać do Boga – «Abba, Ojcze», a do Maryi – «Matko».
9 VII
Karmel żyje życiem swej Matki, Maryi – modlitwą, ofiarą, miłością bliźniego, a gdzie jest cała miłość tam jest całkowite oddanie Bogu.
10 VII
Matka nasza daje nam swego Syna - Boga, i to jest największy skarb. A jako znak tej Boskości, znak przemiany natury ludzkiej w Bożą, daje nie tylko nam szkaplerz, ale też uprasza nam szatę łaski.
11 VII
Dajemy Maryi tytuł: Decor Carmeli, Ozdoba Karmelu nie z tej przyczyny, że cokolwiek w Karmelu znajduje się pięknego i ozdobnego, przypisujemy Dziewicy, lecz przede wszystkim dlatego, że w Karmelu zakorzeniło się życie Eliasza i proroków, i tych wszystkich, którzy podziwiając i rozmyślając życie Niepokalanej Dziewicy, całkowicie poświęcili się Jej czci w modlitwie, umartwieniu i w czystości życia.
12 VII
Karmel żyje Matką Najświętszą, Totus Marianus est Carmelus, Karmel cały jest Maryjny.
13 VII
Szkaplerzem Matka Najświętsza odziała swoich braci, aby w tej szacie mieli znak miłości Matki, a przez Nią znak miłości Jezusa.
14 VII
Niechże szkaplerz, znak zbawienia wszystkim będzie drogi, niech będzie znakiem, że w miłości Maryi jest najpewniejsza droga do wiecznej prawdy i wiecznego życia!
15 VII
Niepokalana Matka Karmelu, to jakby obłok z gorzkich wód morza wznoszący się nad grzeszną ziemią, niebieską rosą i deszczem zwilżający całą ziemię i dający nam Zbawiciela świata, który wyschłą i bez życia ziemię znowu do życia powołał.
16 VII     Matki Bożej z Góry Karmel
FLOS CARMELI… Hymny wdzięczności śpiewa Karmel swej Matce za dar szkaplerza, bo naprawdę nie ma drugiego ludu takiego, który by miał Matkę Boga tak bliską i sam był Jej tak bliski, jak Zakon Karmelu odziany Jej suknią.
17 VII
Składaj dzięki Najśw. Dziewicy za miłość, jaką cię otacza. Umiłuj tak dobrą Matkę, która rozumie dziecko i dzieli z nim wszystkie radości i cierpienia.

18 VII
Potrzebujemy serca, które by nas strzegło, rozumiało i oświecało. Któż nas lepiej zrozumie, lepiej pocieszy niż Matka pięknej miłości? Ona prowadzić nas będzie, jak Jezusa i do Jezusa.
19 VII
Poświęcenie życia naszego Maryi polega na tym, by tak złączyć się z Jezusem w miłości, tak Go naśladować w czystości, tak się z Nim zjednoczyć w ofierze, by stać się z Nim jednym duchem, prowadzić jedno życie w miłości Boga.
20 VII
Cóż może brakować człowiekowi, gdy posiada Boga, przez którego wszystko jest, co jest? Przed wami skarby… Wszystko nam Pan daje!
21 VII
Karmel wpatrzony jest w ten Eliaszowy obłok, figurę Maryi i w adoracji prosi, aby spuściła na ziemię deszcz łask, aby okazała ludziom zmiłowanie swego Boskiego Syna.
22 VII
W trudnościach najlepiej iść jak dziecko - do tabernakulum - nie do ludzi, bo tylko Pan zna tajniki serca.
23 VII
Najczystsze Serce Maryi, naucz mnie miłować Jezusa miłością Twego Serca.
24 VII
W darze całkowitym - wzorem Maryi - leży wartość, która w nas jest…
25 VII
Drogą do Boga jest miłość.
26 VII
Jakże Bóg może zapomnieć o nas, jeśli obraz Jego w sobie nosimy.27 VII
Odwagi, ufności – miłość prędzej, czy później zwycięży!
28 VII
Cóż bowiem bardziej nawraca, jak pozorna niemoc dziecięctwa? Mądrość tego świata staje się głupstwem, wymowa nie przekona, lecz małość jest mocą.
29 VII
Jakże wymowna jest modlitwa w milczeniu.
30 VII
Pustki duszy nie zastąpi się słowami… Tę pustkę może jedynie wypełnić miłość Boga i Jego Najświętszej Matki.
31 VII
Trudności przychodzą i przechodzą. Bóg zawsze ten sam i bardzo blisko. Trzeba, byśmy i my byli blisko Niego.

 

W sobotę 30 maja 2026 r. w naszym domu zakonnym w Łodzi przy ul. Złocieniowej, gościłyśmy 55- osobową grupę pielgrzymów z Bochni i okolic, którzy na swojej dłuższej trasie pragnęli lepiej poznać także Sługę Bożego o. Anzelma, o którym słyszeli, że pochodzi z terenu archidiecezji krakowskiej, z pobliskiej parafii Niegowić. Pielgrzymkę tę zorganizował p. Janusz Rząca, nauczyciel geografii i matematyki, członek grupy Domowego Kościoła.

Pielgrzymi przybyli do nas autokarem ok. godz. 9, a przywitały ich siostry z Postulacji Sługi Bożego, s. Imelda, s. Koleta i s. Alberta, mistrzyni nowicjatu. Najpierw odbyło się spotkanie w sali gościnnej, gdzie s. Imelda przedstawiła gościom biografię Ojca Założyciela i udostępniła projekcję dokumentalnego filmu biograficznego o Słudze Bożym. Następnie, kolejno w dwóch grupach, oprowadziła pielgrzymów po Muzeum Założyciela, a s. Koleta z s. Albertą ugościły pielgrzymów drożdżówkami, kawą i herbatą.

Nasi goście byli bardzo zadowoleni ze spotkania z siostrami oraz możliwości poznania życia i duchowości o. Anzelma Gądka, można powiedzieć, ich rodaka. W Księdze Pamiątkowej Muzeum napisali m. in.: „dziękujemy za możliwość zwiedzenia tego wyjątkowego miejsca… spotkanie pozostawiło w nas wiele ciepła, pokoju i wdzięczności. Niech Dzieciątko Jezus obdarza siostry swoimi łaskami, a codzienna posługa przynosi radość i błogosławione owoce.”

Na zakończenie spotkania wszyscy zgromadzili się w zakonnej kaplicy na krótką modlitwę przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Po modlitwie zrobiliśmy pamiątkową fotografię przed domem na tarasie. Po serdecznym pożegnaniu z siostrami pielgrzymi wyrazili pragnienie ponownego spotkania, w miejscu urodzenia o. Anzelma, w Domu Pamięci w Marszowicach i wyruszyli zwiedzać miasto Łódź, m.in. katedrę i muzeum włókiennictwa.

Niech Dzieciątko Jezus błogosławi wszystkim uczestnikom pielgrzymki i ich rodzinom, a za wstawiennictwem Sługi Bożego o. Anzelma wyjedna im wszelkie potrzebne łaski.

 

Relacja: s. Imelda Kwiatkowska

 

Łódź, 30 maja 2026.