Przeskocz do treści

ŁÓDŹ

W dniach 11-13 maja 2026 r., w domu prowincjalnym w Łodzi, miało miejsce spotkanie Sióstr Seniorek prowincji łódzkiej naszego Zgromadzenia, w ramach rocznego programu formacji permanentnej.

Odpowiadając na wyrażane pragnienia starszych sióstr, które w większości osobiście znały Ojca Założyciela, Sługę Bożego o. Anzelma Gądka OCD, aby była możliwość duchowego spotkania z nim, siostry z Postulacji zorganizowały takie spotkanie w muzeum jemu poświęconym, znajdującym się w domu łódzkim. Siostry miały możliwość obejrzenia prezentacji multimedialnej na temat duchowości maryjnej Ojca Założyciela, jego miłości do Matki Karmelu. W pierwszej części prezentacja zawierała archiwalne nagranie audio konferencji rekolekcyjnej Sługi Bożego „O Matce Bożej”, wygłoszonej w Sosnowcu w 1962 r.; zaś w drugiej części – świadectwa kilku sióstr, m.in. s. Karmeli Gądek OCD i s. Immakulaty Front CSCIJ, na temat czci oddawanej Matce Bożej przez o. Anzelma w codziennym jego życiu. Siostra Koleta Bajda, pracująca w Postulacji w Łodzi, zrobiła siostrom miłą niespodziankę – przygotowując dla nich „projekcję wspomnieniową” – z pamiątkowych fotografii ze spotkań sióstr we wspólnotach z Ojcem Założycielem i z uroczystości zakonnych, którym on przewodniczył. Siostry z radością wróciły pamięcią do czasu swojej młodości, a na zakończenie wywiązała się miła rozmowa, w której dzieliły się swoimi wspomnieniami i świadectwami z osobistych kontaktów ze Sługą Bożym.

W następnym dniu 12 maja br. nasze Siostry Seniorki nawiedziły grób Sługi Bożego w kościele Ojców Karmelitów Bosych przy ul. Liściastej, powierzając wstawiennictwu Ojca Założyciela swoje sprawy i modląc się za całe Zgromadzenie.

NIEGOWIĆ

13 maja 2026 r. do rodzinnej parafii Sł. B. o. Anzelma Gądka przybyły obecne od kilku tygodni w Polsce dwie nasze siostry Afrykanki: s. Emerthe od Dziewicy Maryi Matki Słowa (Iraguha), Rwandyjka i s. Godeberthe od Niepokalanego Poczęcia (Kanyamuneza), Burundyjka oraz s. Oktawia od Serca Bożego (Pietrala), przełożona domu w Imielinie, była misjonarka, która towarzyszyła naszemu spotkaniu, służąc siostrom tłumaczeniem na język francuski.

Siostry zostały bardzo serdecznie przyjęte przez siostry wspólnoty niegowickiej i ugoszczone. Wspólnie spędziłyśmy czas rekreacji, poznając się wzajemnie. Było wiele radości i śmiechu, szczególnie przy nauce afrykańskich tańców. Po utrwaleniu na fotografiach wspólnego siostrzanego spotkania, siostry udały się do pobliskich Marszowic.

MARSZOWICE

Nasze Siostry Emerthe i Godeberthe, z przejęciem nawiedziły przede wszystkim Dom Pamięci Ojca Założyciela - miejsce jego urodzin i wzrastania. W rodzinnym domu Ojca Założyciela w Marszowicach przyjęła je s. Imelda, która przybliżyła życie o. Anzelma, zwłaszcza ciekawe fakty z dzieciństwa Macieja Józefa Gądka, znane ze wspomnień samego Sługi Bożego, z dokumentów i świadectw, a także historię życia jego rodziny oraz proces jego wzrastania w wierze i łasce powołania do Karmelu. Siostra Oktawia tłumaczyła siostrom przekaz na j. francuski. Goście obejrzeli w Domu Pamięci muzealną „izbę Gądków” oraz galerię pamiątek. Był też czas na osobistą modlitwę w oratorium „Emmanuel” oraz podwieczorek i siostrzaną rozmowę.

Wieczorem, ze względu na przypadające wspomnienie Matki Bożej z Fatimy, s. Emerthe i s. Godeberthe oraz s. Imelda wzięły udział w nabożeństwie majowym, odprawianym tradycyjnie, już od kilkunastu lat, przez mieszkańców Marszowic przy Domu Pamięci o. Anzelma, tzw. „majówka”. Rodacy o. Anzelma, którzy bardzo kochają Matkę Bożą, gromadzą się przy kapliczkach i śpiewają litanię loretańską. Przy Domu Pamięci czczą Maryję szczególnie w jej wizerunku niegowickim, po litanii śpiewają pieśni maryjne i odmawiają także różaniec. Modlą się szczególnie o łaskę beatyfikacji swego rodaka Sługi Bożego o. Anzelma, a także wypraszają potrzebne łaski dla swoich rodzin, parafii i Ojczyzny. S. Emerthe oraz s. Godeberthe ubogaciły naszą modlitwę oddając cześć Matce Bożej poprzez taniec i pieśń odśpiewaną w swoim języku kirundi. Nabożeństwo majowe zakończyło się gromkimi oklaskami wszystkich uczestników.

Rano 14 maja, siostry wzięły udział we Mszy świętej w kościele parafialnym w Niegowici, spotkały się z ks. proboszczem Januszem Łomzikiem. S. Imelda pokazała siostrom w kościele pamiątki związane ze św. Janem Pawłem II, a także tablice pamiątkową informującą, że w tej parafii Maciej Józef Gądek otrzymał pierwsze sakramenty święte. Po śniadaniu siostry wyruszyły w podróż do Łodzi, gdzie potem przebywały przez kilka dni.

ŁÓDŹ

15 maja br., s. Imelda oprowadziła gości po Muzeum o. Założyciela w domu prowincjalnym naszego Zgromadzenia w Łodzi. Tłumaczką była tu  s. Zygmunta Kaszuba, jedna z pierwszych naszych misjonarek i równocześnie naoczny świadek życia Ojca Założyciela, która z wielkim zaangażowaniem zadbała o potrzeby naszych sióstr Afrykanek i tłumaczyła nasze rozmowy na język francuski. Siostry obejrzały fotogalerię przedstawiającą życie i działalność o. Założyciela, mogły dotknąć pamiątek, rzeczy których używał w codziennym życiu i obejrzały dokumentalne filmy. Po południu siostry wzięły udział w modlitwie o beatyfikację Sługi Bożego w kościele ojców karmelitów w Łodzi przy ul. Liściastej, gdzie każdego 15-go dnia miesiąca sprawowana jest Msza święta w powyższej intencji. Nasze siostry z Afryki miały w tym dniu wyjątkową możliwość modlitwy przy grobie Ojca Założyciela.

W sobotę 16 maja br. siostry z Postulacji zaprosiły nasze siostry Afrykanki do Archiwum Założyciela, gdzie mogły zobaczyć wielkość materialnej spuścizny O. Założyciela, oryginały jego pism, konferencji, listów, zbiory fotografii, albumy, kolekcje pamiątek.

Siostry Afrykanki okazały wielką wdzięczność za możliwość bliższego poznania życia, duchowości i nauczania Ojca Założyciela, co wyraziły we wpisie do Księgi Pamiątkowej, dziękując mu za założenie Zgromadzenia, za dar obojga naszych Założycieli i za wszystkie Siostry. Powierzyły swoje powołanie wstawiennictwu o. Założyciela, prosząc o łaskę wierności oraz o nowe powołania do Zgromadzenia. Na koniec stwierdziły, że przyjazd do Polski i wizyty w miejscach związanych z życiem naszych Założycieli, sł. B. o. Anzelma i czcigodnej sł. B. m. Teresy Kierocińskiej zachęciły je do gorliwszego poznawania historii Zgromadzenia, jego Założycieli oraz charyzmatu, którym mają żyć, aby mogły dobrze wypełnić swoje powołanie i ukochać Dzieciątko Jezus.

s. Imelda Kwiatkowska, CSCIJ

Wspólnota międzynarodowego Kolegium Teologicznego Zakonu Karmelitów Bosych w Rzymie im. Św. Jana od Krzyża, doktora Kościoła, zainaugurowała obchody jubileuszowe 100-lecia założenia tegoż instytutu i zarazem 300. rocznicy kanonizacji patrona Kolegium oraz setnej rocznicy ogłoszenia go doktorem Kościoła.

W sobotę 2 maja 2026 r. Mszy św. dziękczynnej w kaplicy Teresianum przewodniczył, o. Augustí Borrel OCD, wikariusz generalny Zakonu oraz koncelebrowali o. Martín Martínez Larios OCD, definitor generalny i ojcowie z czterech wspólnot karmelitów bosych przy Piazza San Pancrazio, 5. Oprawę liturgiczną wydarzenia zapewnili klerycy z Kolegium, pochodzący z różnych prowincji Zakonu. Udział we Mszy św. wzięli także pracownicy Teresianum oraz zaproszeni goście, siostry ze zgromadzeń terezjańskich mieszkające w Wiecznym Mieście, m.in. pracujące przy Teresianum, polskie siostry karmelitanki Dzieciątka Jezus.

Wszystkich uczestników liturgii przywitał o. Paweł Porwit OCD, rektor Kolegium. Wikariusz generalny Zakonu, w swojej homilii odniósł się do tekstów Słowa Bożego na piątą Niedzielę Wielkanocną, a następnie przywołał słowa generała Zakonu z lat 1925-1937, o. Wilhelma od św. Alberta (Lechner), który w listopadzie 1926 r., do wszystkich prowincji Zakonu zwrócił się z komunikatem, ogłaszając z radością, że przy Domu Generalnym w Rzymie przy Corso d’Italia 38, zostało założone własne Kolegium Zakonu, by przez formację naukową braci zapewnić Zakonowi po wszystkie czasy świetlaną przyszłość.

Następnie kaznodzieja przytoczył słowa nowo mianowanego wówczas rektora Kolegium, Sługi Bożego o. Anzelma od św. Andrzeja Corsini (Macieja Józefa Gądka), OCD, wcześniej pierwszego prowincjała polskiej prowincji (1920-1924) który w swoim przemówieniu inauguracyjnym, w dniu 14 listopada 1926 r., wygłoszonym wobec Generała Zakonu, jego definitorów, sł. B. kard. Rafaello Rossi, OCD, Protektora Zakonu, oraz nowo powołanych profesorów z różnych prowincji i 15 pierwszych studentów, ukazał cel i program pracy Kolegium. Nazwał to dzieło upragnionym „dzieckiem” Zakonu, które będzie wzrastać w łasce, w poznawaniu i miłości do Boga, Kościoła i Zakonu. W parze z pracą naukową studenci otrzymywali w Kolegium solidną formację w duchu terezjańskim, według wskazań św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża, zaś niedawno kanonizowana Teresa od Dzieciątka Jezus została przez o. Rektora ogłoszona siostrą studentów i „Aniołem Stróżem” Kolegium.

W krótkim czasie dzieło to, dzięki specjalnemu błogosławieństwu i życzliwości papieża Piusa XI, działając zgodnie ze wskazaniami dykasterii watykańskich, rozwinęło się tak, że za niespełna 9 lat, w 1935 r., przy Kolegium został erygowany Wydział Teologiczny z prawem nadawania stopni naukowych, włącznie z doktoratem z nauk teologicznych. Jak podkreślają liczne świadectwa, w osiągnięciu tego sukcesu, była również niemała zasługa ówczesnego rektora, o. Anzelma Gądka. Po II wojnie światowej, roku rozpoczęcia Soboru Watykańskiego II, św. Jan XXIII erygował Papieski Wydział Teologiczny Teresianum, ze specjalizacją z teologii ascetycznej, później także Instytut Duchowości oraz antropologii chrześcijańskiej.

Pod koniec liturgii o. Augustí Borrel poświęcił ikonę św. Jana od Krzyża, napisaną przez kleryka Kolegium, br. Georga Assada OCD z Libanu, ozdobioną płonącymi świecami, symbolizującymi dziesięciu braci trzeciego roku Kolegium, którzy aktualnie kończą swoją formację naukową w Teresianum i wkrótce wyjadą do swoich prowincji.

Następnie wszyscy uczestnicy uroczystości udali się procesyjnie do Aula Magna uczelni, wnosząc tam ikonę św. Jana od Krzyża, patrona Kolegium. W tym miejscu o. Claudiano de Aragão Lima (z prowincji brazylijskiej) członek coetusu educatorum, zaprezentował krótko historię międzynarodowego Kolegium, przypominając, że inicjatywę jego założenia podjęto podczas Kapituły generalnej w 1925 r., w której notabene z Polski uczestniczyli także: sł. B. o. Anzelm Gądek OCD i bł. o. Alfons Mazurek OCD. W projekcji multimedialnej zaprezentowanej za pomocą zdjęć archiwalnych, został znów przywołany pierwszy Rektor Kolegium, w latach 1926-1945, a po roku 1935 także preside Wydziału Teologicznego oraz wykładowca liturgiki i teologii moralnej, a dziś kandydat na ołtarze Kościoła, o. Anzelm od św. Andrzeja Corsini.

Przez swoją długoletnią charyzmatyczną posługę rektora nadał on i utwierdził dobry kierunek formacji terezjańskiej i naukowej braci w Kolegium. Z tego okresu zachowało się liczne rękopisów jego konferencji ascetycznych i komentarzy do konstytucji Zakonu (wg KPK z 1917 r.) oraz kilka serii rekolekcji wygłoszonych do wspólnoty studentów Teresianum. Jego współpracownikiem był m.in. o. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD, specjalista w dziedzinie teologii duchowości, autor tekstów ascetycznych, tłumaczonych później także na język polski. Po roku 1954 siedziba Kolegium z Domu Generalnego została przeniesiona na obecne miejsce przy Piazza San Pancrazio, do nowego gmachu, wbudowanego po wojnie, podczas kadencji o. generała Sylweriusza od św. Teresy (Juliána Gómez).

W auli bracia z Kolegium zaprezentowali mistyczną poezję św. Jana od Krzyża i przez komentarze wprowadzili słuchaczy do wspólnotowej kontemplacji jego ikony. Jeden ze świeckich uczestników, Daniele de Prosperis, dał świadectwo swojego doświadczenia duchowego ze św. Janem, od Krzyża. Bracia z chóru Kolegium przez wykonanie kilku utworów muzycznych na podstawie tekstów św. Jana od Krzyża, urządzili zebranym prawdziwą ucztę duchową. Po zakończeniu spektaklu, rektor Kolegium, o. Paweł Porwit, przy wielkim aplauzie zebranych, podziękował wszystkim za udział a braciom za profesjonalne i pracowite przygotowanie tego święta. Nastąpiła wspólna fotografia i przejście do chiostro Teresianum na wspólny posiłek.

Zauważmy, że w Międzynarodowym Kolegium Karmelitów Bosych i Teresianum w czasie stuletniej jego historii pracowało wielu polskich braci i ojców karmelitów bosych, m.in. śp. Michał Machejek, Efrem Bielecki, Wenanty Marszolik, Wacław Woźniak, Bolesław Sordyl, Franciszek Woźniak, Roman Dubel, a z żyjących: o. Tadeusz Kujałowicz, Wiesław Kiwior, Tadeusz Florek, Albert Wach, Rafał Wilkowski, Robert Kibała, Grzegorz Firszt. Dziś posługują w nim: Szczepan Praśkiewicz, Elizeusz Bagiński, Łukasz Więckowiak, Łukasz Strzyż, Andrzej Cekiera i wspomniany rektor Kolegium Paweł Porwit. Wielu Polaków, niekoniecznie karmelitów bosych odbywało na Teresianum swoje studia i uzyskało tytuły naukowe. Przy Teresianum od roku 1973 posługują ponadto siostry karmelitanki Dzieciątka Jezus, zgromadzenia założonego przez sł. B. o. Anzelma Gądka OCD i Czcigodną sł. B. m. Teresę Kierocińską (1921).

Centralne obchody solennego jubileuszu 100-lecia Kolegium będą miały miejsce w sam dzień powołania do istnienia tej uczelni, 14 listopada 2026 r..

s. Konrada Dubel CSCIJ

 

 

Zob. retransmisję na stronie Teresianum:

https://www.youtube.com/watch?v=uvlKi6fqR2w

 

1 V   Św. Józefa Rzemieślnika
Józef jest głową, Maryja jest sercem, a Dziecię Jezus jest słońcem, które zapala te dwa serafiny stojące obok siebie ogniem miłości Boga i ogniem wzajemnej czci i miłości.
2 V   NMP Królowej Polski
Maryja wprowadza nas w życie dziecięctwa Bożego, uczy nas uśmiechać się do Dzieciątka Jezus pokorą i posłuszeństwem, czystością serca i ubóstwem ducha.
3 V
Miej zawsze przed oczyma twojej duszy obraz Matki Najświętszej ze Zmartwychwstałym Synem - to jest tajemnica zjednoczenia w miłości dwóch dusz i dwu serc – taki jest ideał Karmelu.
4 V
Zapuszczajcie zawsze sieć na głębie - nie w płytkich stawach miłości własnej, lecz na czystym morzu miłości Bożej.
5 V
Gdzie słowo nie przekona – tam miłość się „wciśnie” do duszy i zwycięży.
6 V
W rządzeniu zawsze trzeba opierać się na prawie, stosowanym z pokorą i miłością.
7 V
Jeden uśmiech Bożego Dzieciątka rozjaśnia wszystkie trudności i opromienia łaską każde cierpienie - więc proszę nie przejmować się trudnościami.
8 V
Tak bardzo potrzeba Świętych, by oni świat odnowili.
9 V
Niebem Boga jest dusza sprawiedliwego.
10 V
Karmel musi być wielkanocny, świeży, młody, chodzący w nowości życia.
11 V Rozkochaj się w Dzieciątku i dziecięctwie, w prostocie myśli i serca, w szczerości z Bogiem i ze sobą.
12 V
Życzę, by obraz Pana Jezusa był w tobie najpiękniejszy i najdoskonalszy - czy on będzie w kolorze pokory, posłuszeństwa, czystości, czy też będzie cały złocony purpurą ofiary i miłości.
13 V
Wzorem niech ci będzie Dzieciątko Jezus – niech każde spojrzenie twoje będzie jasne.
14 V
Kochaj Dzieciątko Jezus miłością Jego Matki, a Ojca w niebie i Matkę Jezusową - kochaj miłością Dzieciątka.
15 V
Musisz być świętą - ale radosną świętą!
16 V
Im bardziej z Bogiem się zjednoczymy, tym lepsza będzie nasza modlitwa, tym obfitsze pozyska nam łaski.
17 V    Wniebowstąpienie Pańskie
Modlitwa to język anielski – to „wniebowstąpienie” duszy, bo podnosi człowieka w górę do Stwórcy, a dostawszy się do Boga, bierze Jego dobroć, piękność, doskonałość do duszy, aby żyć życiem Bożym.
18 V
W chorobie, proszę się cieszyć, bo ona jest łaską. Chociaż ona boli i męczy, ale jeśli podoba się Bogu, niech będzie radosna, chociażby łzy płynęły.
19 V
Życzę ci, pomimo cierpienia, świętego wesela w duszy, bo ono jest jakby samolotem do cnoty.
20 V
Modlitwa to harfa, na której wszystko wygrywamy, co mamy w sercu - wszystkie poruszenia duszy, wszystkie jej drgania i radości, i nadzieje, i ból, i cierpienie, i miłość ku Bogu.
21 V
Boże Dzieciątko Jezus niech przelewa skarby swej miłości w twoje serce, by podobne było w pokorze i cichości do Boskiego Pierwowzoru.
22 V
Za parę dni Zielone Świątki – święto wiosny, zieleni, kwiatów i świeżości. Oby również w duszach było święto wiosny – z nowym, pełnym życiem i nowością ducha.
23 V
Żyj ofiarą codzienną w radosnej miłości – cała w Bogu pod tchnieniem Ducha Świętego.
24 V     Zesłanie Ducha Świętego
Veni Sancte... Czcij i wzywaj Ducha Świętego, a nie będzie w twej duszy zastoju ani miernoty, bo Duch będzie cię prowadził i ożywiał.
25 V    Matki Kościoła
Kościół w swej apostolskiej działalności patrzy zawsze na Chrystusa, który począł się z Ducha Świętego i narodził z Dziewicy, by nadal przez Kościół rodził się i wzrastał w sercach wiernych.
26 V
Błogosławię cię na świętość, w której duch dziecięctwa ma być twoją drogą - prostą, szczerą, opartą nie na głębokich rozumowaniach ale na wysokich miłowaniach.
27 V
Troską twoją niech będzie sprawiać Bogu wesele, a wtedy radość twoja będzie pełna.
28 V
Źródlane wody dziecięctwa są czyste i zdrowe, bo płyną z dziecięctwa Jezusowego -ze źródeł Miłości:
29 V
Spojrzenie na Pana Jezusa, oddala myśli od siebie.
30 V
Dzieciątko Jezus, niech prowadzi was w duchu i w cnotach dziecięctwa do całkowitego poświęcenia siebie ofiarnej i miłosiernej miłości Boga, by w niej wypełnić cel życia.
31 V      Niedziela Trójcy Świętej
Niech Boża łaska kieruje i prostuje twoje myśli i twoją wolę, niech cię naucza prawdy, niech porządkuje twoje życie wewnętrzne swoimi darami i owocami, byś była godnym mieszkaniem Trójcy Najświętszej.

1 IV
Życzę wam, byście spełniali posługę Aniołów i byli Zwiastunami – Aniołami przy żłóbku, w Ogrójcu i w Zmartwychwstaniu!
2 IV   Wielki Czwartek
Poznamy Go w Jego Słowie, w Jego ranach uwielbionych, a przede wszystkim przy łamaniu Chleba – w Boskiej Uczcie, w świętej Ofierze Mszy świętej i w Komunii Eucharystycznej.
3 IV   Wielki Piątek
Krew to cena, którą Jezus wylał za nas - byśmy również byli gotowi oddać naszą krew dla Niego i dla Jego zbawczych planów.
4 IV    Wielka Sobota
Tryumf Zmartwychwstania: zwycięstwo nad śmiercią, nowość życia, przemiana doczesności na chwalebną wieczność. A w parze z tym tryumfem idzie tryumf wiary, która przez Zmartwychwstanie utwierdza wszystkie tajemnice życia, śmierci i chwały Jezusa.
5 IV    Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego
Niechże radość za dar Jezusa Zmartwychwstałego jednoczy was przy łamaniu „Chwalebnego Chleba”, w jedną duszę i ciało, w jedną myśl i w jedno serce, by życie wasze było ciągłą komunią miłości Boga i miłości wzajemnej.
6 IV    Poniedziałek Wielkanocny
Życzę łaski na nowość i świeżość obcowania z Bogiem, życzę świętości, która z Ran Jezusowych się rodzi, życzę pokoju i wesela, które przez cierpienie oczyszcza nasze mętne wody i zamienia je w życiodajne źródła.
7 IV
Niech twoja wiara będzie prosta i dziecięca – a wszystko będzie czyste i święte!
8 IV
Zachowaj ufność, cierpliwość, pogodę ducha i patrz zawsze na cel powołania.
9 IV
Patrz na wszystko oczyma wiary – nawet najdrobniejsze akty czyń z pobudek nadprzyrodzonych, by przez wiarę zamieniały się w cnoty.
10 IV
Przez cierpienie niech doskonali się ofiara i miłość, a obecność Bożego Dzieciątka niech będzie codziennym weselem.
11 IV
Wasze myśli, słowa i czyny niech będą: Tak, tak – nie, nie – według prawdy i miłości ewangelicznej.
12 IV Niedziela Miłosierdzia Bożego
Zostawił nam Zmartwychwstały Chrystus swoje Serce i Rany otwarte, byśmy z nich czerpali Alleluja w nowości życia; zostawił nam swoją Matkę, byśmy Jej naszym życiem śpiewali Regina Coeli laetare, Alleluja; zostawił nam Krzyż, byśmy przez Kalwarię, dowodami ofiarnej miłości, czynili radosne Alleluja!
13 IV
Niech Chrystus, wasz przodownik w dziecięctwie, przez swoje święte Zmartwychwstanie utwierdzi waszą wiarę i pod sztandarem swego dziecięctwa wprowadzi was w królestwo miłości.
14 IV
Całując Boskie, chwalebne rany, wyznaj ze skruszonym Tomaszem: „Pan mój i Bóg mój” (J 20, 29) i z pokornym Piotrem: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję” (J 21, 17).
15 IV
Niech Dzieciątko Jezus uczy cię cicho cierpieć, cicho pracować, żyć wewnętrzną i zewnętrzną ofiarą.
16 IV
Dwie tajemnice są dziełem zmiłowań Pańskich: jedna w wyniszczeniu życia przez żłóbek aż do Krzyża, druga w chwale zmartwychwstania przez krzyż do pełności życia - obie dla chwały Ojca i dla naszego zbawienia, byśmy w radości dziecięctwa Bożego żyli, umierali i zmartwychwstali.
17 IV
Dla miłujących Jezusa i żyjących z Jezusem zmrok nie zapada.
18 IV
Współczuję w twoim cierpieniu – znoś je z radością i cierpliwością, bo Pan Jezus kocha nas tym, co sam ukochał – cierpieniem, które jest znakiem wybrania i przeznaczenia do nieba.
19 IV   3. Niedziela Wielkanocna
„Chrystus Zmartwychwstan jest – Alleluja”! Zwyciężył za nas – bez nas, tryumfuje z nami i w nas swoją łaską i przynagla nas, byśmy zawsze chodzili w nowości życia.
20 IV
Gloria rozbrzmiewa przy narodzeniu, Alleluja przy zmartwychwstaniu - pokój w wyniszczeniu żłóbka, pokój w chwale krzyża.
21 IV   
Ćwicz wiarę prostą dziecięcą, a wiele rzeczy widzieć będziesz, ćwicz miłość, a wiele dobrego uczynisz.
Niech ci zawsze towarzyszy światło łaski i prowadzi do świętości, do pełności dziecięctwa Bożego!
23 IV
Wszelki smutek nie jest znakiem cnoty, natomiast radość w Bogu niesie ze sobą wszystkie cnoty.
24 IV
Czym więcej cnoty – tym więcej miłości, czym więcej miłości – tym więcej radości.
25 IV
Niech twoje cierpienie będzie na chwałę Bożą, niech będzie na radość, że możesz ofiarować coś ze swego na chwałę Dzieciątka Jezus.
26 IV   4. Niedziela Wielkanocna
Miej wielkie nabożeństwo do Ducha Świętego – On jest Duchem Miłości, On jest Prawdą, On jest kierownikiem duszy, bez Jego łaski nic nie możemy zbawiennego uczynić.
27 IV
Codziennie wzywaj Ducha Świętego – największą Mądrość – On nauczy cię kochać.
28 IV
Niech radość Ducha Świętego przepełnia twoją duszę, bogaci ją i czyni świętą.
29 IV
Modlę się za ciebie i jestem pewien, że cierpienie, które przeżywasz, jest twoją drogą do świętości.
30 IV
Życzę ci szczególnie radości z ofiary, bo ona cię uświęci i uczyni podobną do Pana Jezusa.