Autor: admin

1 VII
Chwałą Karmelu jest Maryja, a znakiem, przez który ta chwała się rozszerza i w sercach znaczy – jest szkaplerz.
2 VII
Charakterystyczną cechą Karmelu jest miłość ku Maryi, wiara w Jej opiekę oraz dziecięca ufność w macierzyńskie obietnice Królowej szkaplerza świętego.
3 VII
O Maryjo, jak niegdyś na Górze Karmel spuściłaś deszcz obfity na wyschłą ziemię, tak i nam „wyschłym duchowo” - uproś deszcz łaski i wodę Ducha Świętego.
4 VII
Największym cudem, jaki sprawia szkaplerz jest to, że łącząc nas miłością z Matką Najświętszą i przez Nią zabezpiecza nam zbawienie.
5 VII
W Sercu Niepokalanej Matki Boga zrodził się Karmel, z mocy modlitwy i gorzkiego umartwienia i przez Jej przyczynę, wyprasza u Chrystusa zmiłowanie nad światem w postaci łask, które jak deszcz życiodajny przywołują do życia wyschłe od grzechów dusze.
6 VII
Maryja odziewa swe dzieci suknią zbawienia – szkaplerzem. Odziewając się szkaplerzem wyznajemy, że chcemy naśladować życie Dziewicy.
7 VII   Początek nowenny ku czci NMP z Góry Karmel
Zapewnieniem zbawienia jest miłość do Matki Boga i naśladowanie Jej cnót, a znakiem tejże miłości i z nią złączonych dobrodziejstw matczynych jest szkaplerz.
8 VII
Szkaplerz jest znakiem synostwa, znakiem, że jesteśmy dziećmi Bożymi i uczestniczymy w życiu Bożym, i że możemy wołać do Boga – «Abba, Ojcze», a do Maryi – «Matko».
9 VII
Karmel żyje życiem swej Matki, Maryi – modlitwą, ofiarą, miłością bliźniego, a gdzie jest cała miłość tam jest całkowite oddanie Bogu.
10 VII
Matka nasza daje nam swego Syna - Boga, i to jest największy skarb. A jako znak tej Boskości, znak przemiany natury ludzkiej w Bożą, daje nie tylko nam szkaplerz, ale też uprasza nam szatę łaski.
11 VII
Dajemy Maryi tytuł: Decor Carmeli, Ozdoba Karmelu nie z tej przyczyny, że cokolwiek w Karmelu znajduje się pięknego i ozdobnego, przypisujemy Dziewicy, lecz przede wszystkim dlatego, że w Karmelu zakorzeniło się życie Eliasza i proroków, i tych wszystkich, którzy podziwiając i rozmyślając życie Niepokalanej Dziewicy, całkowicie poświęcili się Jej czci w modlitwie, umartwieniu i w czystości życia.
12 VII
Karmel żyje Matką Najświętszą, Totus Marianus est Carmelus, Karmel cały jest Maryjny.
13 VII
Szkaplerzem Matka Najświętsza odziała swoich braci, aby w tej szacie mieli znak miłości Matki, a przez Nią znak miłości Jezusa.
14 VII
Niechże szkaplerz, znak zbawienia wszystkim będzie drogi, niech będzie znakiem, że w miłości Maryi jest najpewniejsza droga do wiecznej prawdy i wiecznego życia!
15 VII
Niepokalana Matka Karmelu, to jakby obłok z gorzkich wód morza wznoszący się nad grzeszną ziemią, niebieską rosą i deszczem zwilżający całą ziemię i dający nam Zbawiciela świata, który wyschłą i bez życia ziemię znowu do życia powołał.
16 VII     Matki Bożej z Góry Karmel
FLOS CARMELI… Hymny wdzięczności śpiewa Karmel swej Matce za dar szkaplerza, bo naprawdę nie ma drugiego ludu takiego, który by miał Matkę Boga tak bliską i sam był Jej tak bliski, jak Zakon Karmelu odziany Jej suknią.
17 VII
Składaj dzięki Najśw. Dziewicy za miłość, jaką cię otacza. Umiłuj tak dobrą Matkę, która rozumie dziecko i dzieli z nim wszystkie radości i cierpienia.

18 VII
Potrzebujemy serca, które by nas strzegło, rozumiało i oświecało. Któż nas lepiej zrozumie, lepiej pocieszy niż Matka pięknej miłości? Ona prowadzić nas będzie, jak Jezusa i do Jezusa.
19 VII
Poświęcenie życia naszego Maryi polega na tym, by tak złączyć się z Jezusem w miłości, tak Go naśladować w czystości, tak się z Nim zjednoczyć w ofierze, by stać się z Nim jednym duchem, prowadzić jedno życie w miłości Boga.
20 VII
Cóż może brakować człowiekowi, gdy posiada Boga, przez którego wszystko jest, co jest? Przed wami skarby… Wszystko nam Pan daje!
21 VII
Karmel wpatrzony jest w ten Eliaszowy obłok, figurę Maryi i w adoracji prosi, aby spuściła na ziemię deszcz łask, aby okazała ludziom zmiłowanie swego Boskiego Syna.
22 VII
W trudnościach najlepiej iść jak dziecko - do tabernakulum - nie do ludzi, bo tylko Pan zna tajniki serca.
23 VII
Najczystsze Serce Maryi, naucz mnie miłować Jezusa miłością Twego Serca.
24 VII
W darze całkowitym - wzorem Maryi - leży wartość, która w nas jest…
25 VII
Drogą do Boga jest miłość.
26 VII
Jakże Bóg może zapomnieć o nas, jeśli obraz Jego w sobie nosimy.27 VII
Odwagi, ufności – miłość prędzej, czy później zwycięży!
28 VII
Cóż bowiem bardziej nawraca, jak pozorna niemoc dziecięctwa? Mądrość tego świata staje się głupstwem, wymowa nie przekona, lecz małość jest mocą.
29 VII
Jakże wymowna jest modlitwa w milczeniu.
30 VII
Pustki duszy nie zastąpi się słowami… Tę pustkę może jedynie wypełnić miłość Boga i Jego Najświętszej Matki.
31 VII
Trudności przychodzą i przechodzą. Bóg zawsze ten sam i bardzo blisko. Trzeba, byśmy i my byli blisko Niego.