Przeskocz do treści

Za pozwoleniem naszej Matki Generalnej, w lipcu i sierpniu przybywało w Polsce kilka naszych sióstr z Burundi i Francji. Celem ich wizyty były odwiedziny niektórych wspólnot w trzech polskich prowincjach, zwłaszcza domów w szczególny sposób związanych z życiem i działalnością Założycieli Zgromadzenia oraz naszą historią. W czasie pobytu w polskich wspólnotach nasi goście mieli okazję bliższego zapoznania się także z siostrami Zgromadzenia, z prowadzonymi dziełami i posługą apostolską.

Nasze siostry Afrykanki, wracająca po studiach w Brukseli s. Bernardina Berahino i aktualna studentka z Rzymu s. Fabiola Nadayishimiye, 14 lipca b.r. nawiedziły Dom Pamięci o. Założyciela w Marszowicach. Towarzyszyły im siostry z Balic: s. Klarissa Szczęsna i była misjonarka s. Zuzanna Masłoń, a także s. Ilona Firszt, asystentka generalna, która służyła jako tłumacz. W domu rodzinnym Sługi Bożego o. Anzelma Gądka przyjęte zostały gościnnie przez siostry z Postulacji, a następnie także przez wspólnotę sióstr w Niegowici. Od 17-20 lipca siostry te przebywały w naszym domu zakonnym w Łodzi, gdzie z życiem o. Założyciela zapoznawała je s. Imelda Kwiatkowska. Swoje przeżycia i wdzięczność wyraziły siostry również we wpisie do księgi pamiątkowej Domu Pamięci. S. Bernardina napisała:

„Cieszę się, że miałam tę piękną okazję, by odwiedzić dom narodzin Naszego Założyciela. Jestem wdzięczna Zgromadzeniu, które uczyniło wszystko, abyśmy mogły poznać tak wiele z historii życia i duchowości Naszego Ojca Założyciela. Niech Bóg błogosławi to dzieło i niech pozwoli nam być wiernymi duchowi Naszego Założyciela, byśmy zawsze wzrastały na drodze dziecięctwa duchowego!”

W dniach 29-31 lipca w naszym domu w Niegowici i Marszowicach, na czele z s. przeł. Hubertą Orendorz, mistrzynią junioratu z Beaune, przybywały cztery siostry juniorystki z Francji: s. France Lebas, s. Anne-Clothilde Caintron, s. Thérèse Bobadilla oraz s. Claire-Mariam Huet (która 12 lipca br. złożyła wieczystą profesję). W dniach 1-6 sierpnia siostry gościły w domu prowincjalnym w Łodzi, w kontaktowaniu się z siostrami wspierały nas dwie byłe misjonarki – s. Zygmunta Kaszuba i s. Sylwana Mankus.

W Marszowicach towarzyszyła naszym gościom s. Konrada Dubel, postulator procesu, która oprowadziła je po Domu Pamięci, zapoznała z jego historią, a także opowiedziała wiele ciekawych faktów szczególnie z okresu dzieciństwa Macieja Gądka i jego rodziny.

Siostry z Francji bardzo cieszyły się z możliwością pobytu w Domu Pamięci Sługi Bożego, posiłku, wspólnej modlitwy w oratorium Emmanuel oraz spaceru po małym ale ukwieconym ogrodzie, doświadczając siostrzanej wspólnoty. Zwiedziły również malownicze okolice Marszowic, ciesząc się pięknem przyrody nad pobliską rzeką Rabą, terenów ozdobionych licznymi stawami rybnymi oraz polami słoneczników i łanami dojrzewających zbóż.

W Łodzi, w spotkaniu z Ojcem Założycielem towarzyszyły naszym gościom siostry z Postulacji: s. Imelda i s. Koleta. Dom zakonny w Łodzi jest szczególnie związany z osobą O. Założyciela, który w latach sześćdziesiątych XX w., często odwiedzał wspólnotę sióstr przy ul. Złocieniowej 38, odprawiał Mszę św., głosił konferencje, brał udział w różnych uroczystościach zakonnych, odprawiał swoje rekolekcje, a także w ostatnich miesiącach życia częściowo uczestniczył w kapitule specjalnej Zgromadzenia. Siostry nawiedziły muzeum o. Założyciela, w którym mogły dotknąć przedmiotów należących do Sługi Bożego, obejrzały fotogalerię, prezentacje i filmy dokumentalne, przybliżające jego życie i nauczanie. Odwiedziły również archiwum i pracownię, gdzie mogły zobaczyć przechowywane tam dokumenty, oryginały pisma o. Założyciela oraz kolekcję pamiątek.

Wraz z s. Imeldą odbyły również pielgrzymkę na cmentarz św. Rocha przy ul. Zgierskiej, gdzie w karmelitańskiej kwaterze znajduje się pierwszy grób Sługi Bożego i następnie udały się do kościoła i klasztoru Ojców karmelitów przy ul. Liściastej, gdzie Nasz Ojciec mieszkał przez ostatnie 9 lat swojego życia i gdzie zmarł. Siostry z dziecięcym pietyzmem i przejęciem modliły się przy grobie o. Założyciela i jego wstawiennictwu powierzyły siebie, swoje powołanie, co wyraziły również we wpisie do Księgi Pamiątkowej Muzeum. M. in. s. Fabiola, napisała:

Ja, Twoje niegodne dziecko, jestem bardzo wdzięczna za dzieło założenia Zgromadzenia, które objawiło się poprzez Ciebie. Wstawiaj się za mną do Dzieciątka Jezus, abym była wierna dziedzictwu, które nam zostawiłeś, aż do końca mojego ziemskiego życia i w wieczności, gdzie będę śpiewać: Gloria in excelsis Deo. Amen. Ukochany Ojcze, nie zapominaj nigdy o żadnym ze swoich dzieci, wstawiaj się za każdą szczególnie, abyśmy były prawdziwymi karmelitankami Dzieciątka Jezus, przez wstawiennictwo św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Świętego Oblicza, naszej szczególnej patronki, pod opieką Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej z Góry Karmel.”

Spotkania z naszymi siostrami, zarówno z Burundi jak z Francji, wniosły do naszych wspólnot wiele radości, poczucia więzi i wzajemnego umocnienia w powołaniu. W niedzielę 3 sierpnia, s. prow. Jadwiga Kossakowska i s. przeł. Marcelina Łempicka urządziły dla całej wspólnoty rekreację z grillem w ogrodzie. Atmosfera była bardzo radosna i rekreacja pozwoliła nam się lepiej zintegrować oraz ożywić naszą miłość do Dzieciątka Jezus – na wspólnej drodze dziecięctwa duchowego.

Niech Dzieciątko Jezus nam wszystkim błogosławi!

Relacja: s. Imelda Kwiatkowska CSCIJ



Spotkanie formacyjne sióstr Zgromadzenia w Domu Pamięci Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD Marszowice, 24 maj 2025 r.

W spotkaniu wzięło udział 34 siostry z trzech prowincji, z domów: Sosnowca, Torunia, Konstancina, Balic, Barcic, Wielogłów, Mielca, Pragi i Bagnères de Bigorre. Spotkanie było przygotowane przez Wicepostulację w Łodzi, s. Imeldę Kwiatkowską i s. Koletę Bajdę.

Nasz sobotni dzień w rodzinnej parafii Ojca Założyciela rozpoczęłyśmy Mszą święta sprawowaną przez ks. proboszcza Janusza Łomzika w kościele parafialnym w Niegowici. W homilii ks. Proboszcz przedstawił nam historię kultu maryjnego w naszej Ojczyźnie, w którą wpisuje się również osoba Macieja Józefa Gądka. Był on ofiarowany przez swoją matkę Niegowickiej Maryi Wniebowziętej przed Jej obrazem słynącym łaskami w kościele parafialnym, jeszcze przed urodzeniem, a następnie podejmował realizację powołania zakonnego w Zakonie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, i przez całe życie szerzył jej cześć. Ks. Kustosz J. Łomzik zachęcił nas, abyśmy za przykładem swego Założyciela oddały się pod opiekę Maryi, Wspomożycielki wiernych, której święto jest obchodzone właśnie 24 maja, zawierzając Jej wszystkie swoje sprawy i problemy.

Po Mszy św. siostry udały się do domu zakonnego w Niegowici, gdzie zostały serdecznie przyjęte i ugoszczone przez niegowicką wspólnotę naszych sióstr. O godz. 11.15, w atmosferze rodzinnej i przy słonecznej pogodzie, rozpoczęło się spotkanie w Domu Pamięci Sł. B. o. Anzelma w Marszowicach.

W swojej prelekcji skierowanej do sióstr pt. „Żyć nadzieją i nieść nadzieję...”, s. Imelda głównie na podst. bulli papieża Franciszka Spes non confundit, a także encykliki Benedykta XVI Spe salvi, omówiła niektóre kwestie dotyczące cnoty nadziei. Zasadniczym jednak tematem, który podjęłyśmy w naszych rozważaniach, była kwestia Nadziei w życiu Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD. Dlatego skupiła się w swoim opracowaniu i przytoczyła fakty z różnych okresów życia Sługi Bożego, m.in.: z okresu dzieciństwa – sytuację bytową rodziny Gądków w galicyjskiej rzeczywistości, z okres pierwszej i drugiej wojny światowej, z okres przeżywania reżimu komunistycznego i prześladowania Kościoła w Polsce powojennej.

Na tle tych kontekstów historycznych, a nawet skrajnych warunków, w jakich przyszło mu żyć i w dodatku być odpowiedzialnym za innych, zobrazowała życie o. Anzelma i jego konkretne postawy, decyzje i wybory, które opierał na cnocie nadziei i całkowitym zaufaniu do Boga. W odtworzeniu tych konkretnych sytuacji życiowych pomogły nam teksty źródłowe, wydobyte z Archiwum Założyciela w Łodzi, jak zapisy kronikarskie, wspomnienia świadków życia o. Założyciela, korespondencja o. Anzelma do współbraci, sióstr zakonnych i osób świeckich. Prelekcję ubogaciła projekcja multimedialna, która dzięki zachowanym fotografiom umożliwiła odtworzenie i zobrazowanie niektórych momentów jego życia.

Po prelekcji, siostry podjęły pracę nad tekstami źródłowymi w czterech grupach, szukając odpowiedzi na trzy zagadnienia: 1) jakie postawy Ojca Założyciela świadczą o jego zaufaniu wobec Pana Boga?; 2) w jaki sposób zachęcał innych do pokładania nadziei w Bogu?; 3) jak wygląda praktyka cnoty nadziei w naszym życiu, czy i jak niesiemy nadzieję innym?

Po obiedzie spożytym w pobliskim folwarku „Wiązy” i krótkiej rekreacji w naszym ogrodzie, uczciłyśmy Matkę Bożą śpiewem Litanii loretańskiej. Następnie siostry kontynuowały pracę w swoich grupach, by w konkluzji podzielić się owocami swoich przemyśleń z całą grupą formacyjną. Cieszyłyśmy się, że na nasze spotkanie przybyły cztery siostry, które osobiście znały o. Założyciela: s. Marietta Dziuba, s. Tacjana Janulek, s. Nikodema Radomska i s. Apolinaria Wysocka. Siostry te, uczestnicząc w poszczególnych grupach dyskusyjnych, z radością podzieliły się swoimi wspomnieniami z osobistych spotkań i relacji z Ojcem Założycielem. Ich świadectwo było dla nas, młodszych, bardzo wymownym i cennym doświadczeniem.

Po podsumowaniu i zakończeniu wspólnej pracy, obejrzałyśmy dokumentalne nagranie audiowizualne – Wspomnienia Ojca Założyciela o swoim powołaniu w dniu obchodów 65. rocznicy jego profesji zakonnej w Sosnowcu, z 17 sierpnia 1967 r.; a także wspomnienia naszej s. Sylwii Tymińskiej o Ojcu Założycielu, zrealizowane przez Postulację w Łodzi w 2018 r.

Nasze siostrzane spotkanie z Ojcem Założycielem w jego domu rodzinnym zakończyła krótka modlitwa, ok. godz. 16.30. Siostry wpisały się do księgi pamiątkowej i wyrażały swoją wdzięczność za możliwość pobytu w tym szczególnym dla nas miejscu – urodzin i dzieciństwa Sługi Bożego. Dzięki udostępnieniu siostrom cennych źródeł archiwalnych, miałyśmy dobrą sposobność głębszego poznania jego życia, a także możliwość wspólnego spotkania oraz dzielenia się swoją wiarą i duchowością dziecięctwa na wspólnej drodze powołania.

Zachęcone przykładem Ojca Założyciela, polecając się jego opiece z radością powróciłyśmy do swoich wspólnot, by żyć nadzieją, rozwijać ją w swoim życiu duchowym i nieść jej światło dzisiejszemu światu.

opracowała: s. Imelda Kwiatkowska CSCIJ

Fotografie: s. Bogdana Batog CSCIJ

W niedzielę 21 stycznia br. znów kolędowaliśmy wspólnie w Domu Pamięci Sługi Bożego Ojca Anzelma Macieja Gądka w Marszowicach. W tegorocznym spotkaniu razem z siostrami karmelitankami wzięło udział ponad 50 osób z rodzinnej parafii Sługi Bożego, na czele z księdzem proboszczem Januszem Łomzikiem. Była to zarazem tradycyjna wizyta duszpasterska połączona z błogosławieństwem i poświęceniem domu.

Sługa Boży o. Anzelm, jako dziecko, poznawał prawdy katolickiej wiary nie tylko na katechezie w kościele parafialnym w Niegowici, ale i w domu rodzinnym w Marszowicach. Jak lubił wspominać, jeszcze przed Świętami przygotowywał ze swoim ojcem gwiazdę i szopkę, a potem razem z kolegami chodził po kolędzie. Od rodziców, Salomei i Antoniego Gądka, uczył się modlitwy, płynącej z serca. Ze szczególnym upodobaniem przeżywano święta Bożego Narodzenia, i stąd zrodziła się jego miłość do Dzieciątka Jezus, które z radością czcił przez całe życie.

Dlatego i my chcieliśmy uczyć się miłości do Dzieciątka Jezus kontynuując pobożną tradycję śpiewania kolęd i ludowych pastorałek. Są one piękną i prostą formą kontemplowania tajemnicy miłości Bożej, która – jak głosiło. Anzelm – „w Dzieciątku Jezus przetłumaczyła się na nasz język…”.

Kolędnicy przybyli do Domu Gądków w strojach jasełkowych, wielu z instrumentami muzycznymi, niektóre panie w strojach krakowskich. Gośćmi Domu o. Anzelma byli także członkowie jego rodziny mieszkający na terenie parafii Niegowić. Z okazji zbliżającej się 140. rocznicy urodzin o. Anzelma, na tegoroczne kolędowanie siostry karmelitanki z Postulacji Sługi Bożego wydrukowały nowy „Kolędniczek marszowicki”, z bogatym repertuarem miejscowych kolęd i pastorałek. Niedzielne popołudnie w Domu Pamięci Sługi Bożego upłynęło w atmosferze radości, z nadzieją, że spotkamy się wszyscy za miesiąc, na parafialnych obchodach rocznicy urodzin Sługi Bożego, by modlić się o jego rychłą beatyfikację.

s. Konrada Dubel, cscij