1 XI Wszystkich Świętych
Tak bardzo pragnę, byście promieniowały świętością i radością.
2 XI
Całe dzieło naszego zbawienia i uświęcenia opiera się na fundamencie nadziei w Miłosierdzie Boże.
3 XI
Kto w życiu o wszystko się stara, a o zbawieniu duszy zapomina, podobny jest do człowieka, który dom stawia nie kładąc fundamentów.
4 XI
O ile coś służy do zbawienia, to choćby było gorzkie, cierpkie, niesmaczne, choćby było cierpieniem – trzeba tego pragnąć i w tym smakować, bo w końcu obróci się to w słodycz i radość.
5 XI
Nie dopuszczać rozpaczy wewnętrznej, nie przejmować się sobą i czynić ofiarę, by nie być ofiarą choroby.
6 XI
Jeśli nie ma w życiu tej radosnej miłości, to życie jest smutne – a my stworzeni jesteśmy do radości.
7 XI
By zaś zbliżyć się do Boga, trzeba żyć wiarą i jej pobudkami nadprzyrodzonymi.
8 XI
By się upodobnić do Boga, trzeba się wpatrzyć i odziać się w dziecięctwo Boże.
9 XI
By się zjednoczyć z Bogiem, trzeba Go kochać ponad wszystko, a praktycznie – świadczyć tę miłość ofiarnie służąc bliźnim.
10 XI
Życzę radości w cierpieniu, lecz także radości bez cierpienia. To ostatnie będzie nagrodą, to pierwsze będzie zasługą i męczeństwem miłości.
11 XI
Serce ludu polskiego to najpiękniejsza świątynia Maryi.
12 XI
Życzę pokoju i radości – te dwa skarby w duszy, bywają najlepszym lekarstwem na niemoce duchowne i fizyczne.
13 XI
Niebo miejcie w duszy, uśmiech na ustach, prostotę w słowie, skromność w uczynkach, duch Karmelu niech was ożywia.
14 XI Wszystkich Świętych Zakonu Karmelitańskiego
Cnota urabia się w naszej słabości, a moc Boża cierpieniem rzeźbi w nas świętość swoją.
15 XI
Miłość Pana Jezusa, życiem Jego opłacona, wymaga takiej samej wzajemności.
16 XI
Niech uczy cię Matka Najświętsza, Dziecię Jezus darzy łaską, by owoc miłości i pokory stał się posiewem codziennej świętości.
17 XI
Niech miłość będzie męczeństwem, a męczeństwo codziennym zwycięstwem nad sobą, w walce z miłością własną.
18 XI
Radość pełna będzie w niebie, a na ziemi nasze Alleluja jest w cierniach róży.
19 XI
Gdzie jest umiłowanie modlitwy, tam będą i cnoty płynące z modlitwy.
20 XI
Codziennie rozszerzaj granice serca, by nie stawiało granic; rozszerzaj granice ofiary, by nie było zapory; a sieci zapuszczaj na głębię, na słowo Pana i na słowo wiary, nie wątpiąc, choćby się zdawało, że fale wzburzone grożą zatonięciem.
21 XI
Myśli niech będą święte, wola pokorna i szczera, miłość mocniejsza od ognia, by ogrzewała i zapalała wszystkich.
22 XI
Bądźcie pokorne – a w duszy będzie pokój; ćwiczcie cnoty, bo cnota jest zdrowiem duszy i ciała; bądźcie radosne, bo radość jest owocem miłości Boga i wzajemnej.
23 XI
To co przeszło – tego nie ma, to co przyjdzie – jeszcze nie nasze; dzień zaś, którym żyjemy, złocić trzeba cierpliwością i miłością.
24 XI Niedziela Chrystusa Króla
Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla nas stał się ubogim, wziął krzyż, by za nim szły dusze, które rozumieją głos Oblubieńca; będąc zaś Królem królów i Panem panujących wyniszczył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci.
25 XI
Niech myśli wasze nie kłócą się nigdy z myślami Dzieciątka, niech wola wasza będzie zgodna z Wolą Maleńkiego.
26 XI
Jeden akt miłości, więcej przynosi chwały Bogu i korzyści Kościołowi, niż wszystkie dobre uczynki bez miłości.
27 XI
Jedna myśl duchowa, więcej jest warta od wszelkiej materialnej piękności świata; łaska przewyższa wszystkie wartości stworzone.
28 XI
Miłość jest wiązanką wszystkich cnót, rodzi się z krzyża, z ofiary i z wyniszczenia.
29 XI
Jakąż jest radością widzieć, jak dusza rozchyla się ku Bogu…
30 XI
Radość zaś Boża – to świętość. Więc takiej radości życzę.
Kategoria: Pisma
Na uroczystość Świętej Naszej Matki Teresy od Jezusa. (fragmenty)
Drogie Siostry! Cześć i wdzięczność oraz wspólny i osobisty pożytek domagają się, byśmy uczcili imię i uroczystość św. Naszej Matki Teresy, bo (...) przecież żyje między nami swoją świętością, swoim dziełem reformy i żywi nas pokarmem swojej niebieskiej nauki. Obchodzimy jej święto, aby uczcić jej zasługi, aby uzyskać jej wstawiennictwo i naśladować jej cnoty. (...)
Święta Teresa – cała jej wielkość, wysokie dary, dzieła i imię chwały byłyby niczym, gdyby jednego brakło – Teresa nie byłaby tak wielka, gdyby nie była święta. Oprócz tytułu „Wielka”, przylgnęło do niej imię „Święta” – „Santa”, co w jej kraju jest równoznaczne z jej imieniem Teresa. (...) O jej chwale opowiada Kościół, bo jest święta. (...) Imię jej zapisane jest w niebie, chwalone w Kościele w wieczystych pokoleniach. W świętości Teresy leży sekret jej wielkości. Ani dzieła, ani słowa, ani pisma nie miałyby takiej wartości, ani pamięć nie pozostałaby po niej, gdyby nie była święta. Świętość złoci wszystko, jest bowiem i fundamentem i koroną.
Mamy więc Wielką i Świętą Matkę. Jej świętość jest pieczęcią sposobu naszego życia. Naszą pociechą jest to, że jesteśmy dziećmi świętych. Jeśli jest jakiś instytut zakonny, który nie ma świętego założyciela, odczuwa ten brak, jest jakby sierotą, a jego członkowie są jak owieczki bez pasterza. Stąd płynie dla nas pierwszy obowiązek wdzięczności dla Boga; dzięki czynić mamy Bogu, że tak ubogacił swoją Oblubienicę i Matkę naszą, a z nią i przez nią nas, bo chwała i świętość Matki spływa na synów i córki. Stąd wychwalajmy Boga, że jest przedziwny w świętych swoich. (...)
Prośmy codziennie św. Teresę, by uczyła nas, swoje duchowe dzieci, szczególnie modlitwy. Cześć dla tej Matki wymaga od nas docenienia tego wszystkiego, co powiedziała, uczyniła, napisała, bo to jest nasze dziedzictwo, nasze bogactwo ducha. (...) Matka jest formą swych dzieci, od niej dziecko bierze życie, a z życiem podobieństwo twarzy, oczu, głosu. Widząc dziecko, poznać możemy Matkę, której forma objawia się w usposobieniu dziecka, w jego ruchach i sposobie działania. Oby ta forma widoczna była w waszych aktach! (...) To podobieństwo duchowe niech się objawia przez wierne naśladowanie ducha modlitwy i umartwienia, z których rodzi się czystość karmelitańskiego obcowania z Bogiem.
Z tych źródeł duchowych, z modlitwy, umartwienia i czystości zrodziła się u świętej Matki radość miłości. Przedmiotem tej miłości jest Jezus Chrystus. Zachwycona jest łaskawością i ludzkością Boskiego Zbawiciela. (...) Jezus Chrystus jest dla niej drogą, prawdą i życiem, dla Niego znajduje wyrazy miłości, których się nie znajdzie w żadnym słowniku. Jej słownikiem było rozmiłowane serce w Jezusie. Jej miłość obejmowała dziecięctwo Jezusowe, Jego prace i znużenie, Jego ogrójec i krzyż, a koncentrowała się w miłości Eucharystii. (...)
Niechże córki świętej Teresy idą śladami swej Matki. Święta Teresa jest naszą Matką, ale sama była też dzieckiem Matki pięknej Miłości, dzieckiem Matki Jezusowej. (...) Dla Niej wstąpiła do Karmelu, dla Niej temu Karmelowi przywróciła jego Ozdobę, by Maryja nie tylko była „Decor Carmeli”, ale by Jej synowie i córki miłowały i naśladowały Matkę Jezusową.
Nic też dziwnego, że w tej miłości do Dzieciątka Jezus i w miłości do Jego Matki nie zapomniała o św. Józefie, wydobywając go jakby z cienia. Przez miłość do tego Świętego stała się jego apostołką i cały Kościół święty zmobilizowała w nabożeństwie do niego.
Oto, Drogie Siostry, wzór dla was. Naśladujcie świętą Matkę, nie bądźcie miernymi, ale wielkodusznymi córkami tej „Wielkiej Świętej” Teresy, Matki życia duchownego. Dziękując Bogu za łaski dla niej i przez nią dla nas udzielone, podziwiajcie jej seraficzną miłość i w miarę łaski naśladujcie! Amen.
Konferencje zakonne, Łódź 1962.
Myśli Sługi Bożego Anzelma Gądka OCD na październik 2020
1 X Uroczystość św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Dzisiejsza ludzkość lęka się surowości życia, ale pragnie miłości. I oto przyszła Mała Teresa, która niesie wszystkim serce pełne miłości.
2 X Aniołów Stróżów
Modlitwa, to język anielski, przez nią dusza wstępuje do nieba.
3 X
Gdy przychodzi poznanie swojej nieudolności, nie trzeba się silić na uczucie, byłoby to bezcelowe, natomiast należy żyć wiarą, ufnością i miłością.
4 X
Ubóstwo jest prostą drogą do Boga, bo nie zakocha się w żadnej rzeczy prócz Boga i wzajemnie, jest kochane przez Boga.
5 X
Wielkość Boga objawia się bardziej, kiedy raczy się On zniżać do małych, do niskich, do ubogich, do niedoskonałych, wtedy więcej jaśnieje Jego miłosierdzie.
6 X
Największą chwałą człowieka nie jest niebo, ale być dzieckiem Boga.
7 X NMP Różańcowej
Idąc za Maryją, nie zbłądzisz, modląc się do Niej, nie upadniesz na duchu, Jej się trzymając nie zginiesz, pod Jej kierunkiem prosta droga do celu, pod Jej płaszczem nic ci nie grozi.
8 X
Tam gdzie nie pomoże lekarstwo, uzdrowi miłość.
9 X
Tylko prawdziwie mały może posunąć swoje pragnienia i swoją ufność do nieskończonych granic.
10 X
Gdyby Bóg w swej dobroci nie podał nam ręki bezpośrednio, mało byłoby dusz, które by osiągnęły ideał doskonałości chrześcijańskiej.
11 X
Ramiona Jezusa są dźwignią do nieba i świętości.
12 X
Miłość nigdy nie mówi «dosyć».
13 X
Ufność jest kluczem, co otwiera Serce Boże, a nieufność zaporą, która to Serce zamyka.
14 X
Módlmy się spojrzeniem ufności.
15 X Św. Teresy od Jezusa i 51. rocznica śmierci Sł. B. Anzelma Gądka
O, jakże wiele dusz jest zamkniętych na miłość Boga! Te dusze trzeba otworzyć, żeby zrozumiały, że Bóg jest miłością; lecz by je otworzyć, trzeba własną duszę otworzyć bez zastrzeżeń na miłość Stwórcy.
16 X
Nie sil się na wysokie drogi, chodź w prostocie wiary – sam Jezus cię podniesie i nauczy, czego nie umiesz.
17 X
Serce ludzkie oprze się słowu, ale miłości – nigdy.
18 X
Jak trudno jest wznieść się ponad siebie i patrzeć Bogu prosto w oczy!
19 X
Straty doczesności są zyskiem wieczności.
20 X
Kochać, to znaczy dawać.
21 X
Nic nie podnosi naszej nadziei tak, jak przeświadczenie, że Bóg wszystko nam da, ponieważ dał Siebie.
22 X
Kiedy w rozmyślaniu rozpali się ogień, rozpali się miłość.
23 X
Jakże Bóg może zapomnieć o nas, jeśli w sobie nosimy Jego obraz.
24 X
Wszechmoc Boża nie potrzebuje szukać środków.
25 X
Miłość Boga bez miłości bliźniego nie może istnieć.
26 X
Nie trzeba lamentować, bo to znaczyłoby przeczyć Bożej łasce i Bożemu działaniu.
27 X
W pracy nad sobą, jak w pracy nad drugimi, cztery rzeczy są konieczne: prosić Boga, poprosić o Boga, dawać się Bogu i dawać Boga.
28 X
Bóg nie daje swoich łask na miarę albo na wagę, ani na liczbę, tylko On daje się Sam; a gdy widzi tak wielką duszę, to się jej oddaje cały, ze swoją wielkością i świętością, i napełnia ją całkowicie.
29 X
Trudności, jakie się nastręczają, są równocześnie zachętą i łaską, którymi Bóg wspiera naszą słabość, byśmy pomni na naszą niewystarczalność, ufali pomocy z góry.
30 X
Bóg wszystko dał mi w Jezusie, bym nie wątpił, ale ufał, bym w mojej nadziei nie zginął.
31 X
Czyż nadzieja moja ma umrzeć, gdy przez nią nie tylko chorzy zdrowieją, lecz także umarli do życia powstają?
Myśli Sługi Bożego Anzelma Gądka OCD na wrzesień 2020
1 IX
Niech Duch Święty rozlewa w twojej duszy swoje dary – zwłaszcza miłość, która niczego Bogu nie odmawia.
2 IX
Czyń wszystkie akty z radością, bo to znak miłości, czyń je cicho, bo to znak pokory.
3 IX
Gdy wszystko uczyniłaś dobrze, pamiętaj, że jeszcze wiele rzeczy pozostaje, które trzeba czynić nie tylko dobrze, ale lepiej i doskonale.
4 IX
Często cnota w pojmowaniu i wiedzy bywa bardzo wysoka, jednak, gdy wystawi się ją na próbę, „spada z tronu”.
5 IX
Trwajcie w powołaniu, mocne ufnością, szerokie miłością – nieście niebo, ale nie zachmurzone bojaźnią, lecz radosne i słoneczne miłością i prawdą.
6 IX
Niech miłość eucharystyczna przemienia was w Tego, którego się kocha, a wszystkie czynności zamienia w ofiarę.
7 IX
Módl się o cnotę pokory, bo ta złączona z ufnością, uzupełnia braki i z niedostatku czyni zyski.
8 IX Narodzenia Matki Bożej
Bądźcie zawsze radością Dzieciątka Jezus i Jego Matki.
9 IX
Niech Eucharystia będzie dla was największą miłością, a dusza niech będzie tabernakulum świętości.
10 IX
Życie wasze niech będzie aktem wiary i nieustającą adoracją mieszkającego w duszy Boga.
11 IX
Życzę ci wielkiej wielkoduszności, pokoju wewnętrznego i wielkiej radości „w czynieniu miłości”.
12 IX Imienia Maryi
Proś Dzieciątko Jezus, by wzięło w swoje ręce twoje losy, a Matkę Najświętszą, by cię pocieszała i nawiedzała.
13 IX
To moje życzenia i modlitwy – byś w słońcu Eucharystii rozwijała się i doskonaliła.
14 IX Podwyższenie Krzyża Świętego
Krzyż jest znakiem wiary, tryumfu i chwały, symbolem naśladowania Pana Jezusa Ukrzyżowanego.
15 IX Matki Bożej Bolesnej
Podziwiamy Maryję, jako Matkę boleści stojącą pod krzyżem, kiedy Syn Boży proklamuje Ją, jako Matkę rodzaju ludzkiego - Matkę żyjących i Matkę Kościoła.
16 IX
Naśladowanie Jezusa Chrystusa – to droga wyniszczenia z miłości własnej i zaparcia się własnej woli, aby pełnić wolę Bożą.
17 IX
Nie smuć się, że nie możesz pracować – twoje cierpienie więcej przyniesie korzyści, aniżeli praca.
18 IX
Przez tę chorobę i złączoną z nią ofiarę, Pan Jezus daje ci dowód swojego zaufania i miłości, czyniąc cię uczestniczką swoich cierpień, a także swoich zasług.
19 IX
Cierpienie było i jest dla ciebie łaską, zrozumieniem miłości Bożej, duchowym wyrobieniem, składaniem radosnej ofiary z siebie.
20 IX
Miłość Twoja niech będzie słońcem, nadzieja rzeczywistością, a wiara widzeniem.
21 IV
Twoje cierpienia niech będą aktami miłości, a samotność adoracją Pana Jezusa.
22 IX Początek nowenny do św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Święta Teresa, nazywa się maleńka, bo małymi drogami, dziecięcymi prawie krokami, dochodzi do najwyższej doskonałości.
23 IX
Teresa wskazuje, że nie wielkie drogi ceni pokorny, nie wielkie myśli i wykonania, ale małe drogi, proste plany, szczere myśli prowadzą do szczęścia.
24 IX
Święta Teresa chciała być miłością w sercu Kościoła – życie poświęciła temu celowi.
25 IX
Małymi krokami, małymi drogami, ale zawsze iść naprzód, zawsze szczerze i prosto do Boga.
26 IX
Życie Teresy jest niczym innym, jak ofiarą dla miłosiernej miłości Boga, nie za siebie tylko, ale za dusze ludzkie.
27 IX
Miłość Teresy była jak serce, które choć najmniej widzialne, przecież ożywia cały organizm i daje życie.
28 IX
Miłość nauczyła Teresę, że kochać, to znaczy czynić dobrze, nie tylko wtedy, kiedy serce chce, ale i wtedy kiedy nie chce.
29 IX
Święta Teresa wszystko co małe, co drobne, co zwyczajne – uczyniła nadzwyczajnym przez prostotę wykonania.
30 IX
Święta Teresa prowadzić będzie za rękę wszystkie dusze maleńkie i pokorne, i nie spocznie, aż wprowadzi Króla do serc ludzkich – do Królestwa Jezusowego.
You must be logged in to post a comment.